شعر

 

 

در  ره  عشقت  ای  صنم ،  شيفته ی   بلا  منم              چند  مغايرت  کنی ؟  با  غمت  آشنا  منم

 

پرده به روی بسته ای، زلف به هم  شکسته ای              از همه خلق رسته ای، از همگان جدا منم

 

شير تويی ، شکر تويی، شاخه تويی، ثمر تويی              شمس تويی، قمر تويی، ذره منم ، هبا منم

 

نخل تويی ، رطب تويی ، لعبت نوش لب  تويی            خواجه ی  با ادب تويی،  بنده ی بيحيا منم

 

کعبه تويی ، صنم تويی، دير تويی، حرم تويی،              دلبر  محترم   تويی  ،   عاشق  بينوا  منم

 

شاهد   شوخ  دلربا   گفت   به   سوی  من   بيا              رسته  ز  کبر و از ريا ، مظهر کبريا منم

 

طاهره  خاک  پای  تو  ،  مست  می  لقای   تو              منتظر  عطای   تو ،   معترف  خطا  منم