نگرشی  بر راهبردها،

 سياست هاي اجرايي طرح جامع

بهينه سازي گندم، آرد و نان

طرح بزرگ و اثرگذار بهينه‌سازي وضعيت گندم، آرد و نان كشورتوسط موسسه طرحهای راهبردی خردبنیان (ام ،بی،جی ) در شرايطي آغاز گرديد كه بحران امنيت غذا سرنوشت ملي و ارزشهاي ذاتي اجتماعي را با مخاطره مواجهه كرده بود در اين ميان حضور پرتعداد سازمان هاي دست‌اندركار، اتلاف سرمايه‌هاي ملي در فرآيند عمل در اين پهنه و تعارضات بسيار سازماني، مديريتي سبب گرديده بود كه شوق و انگيزش تغير در اين چرخه به نااميدي و بحراني در چشم اندازهاي روشن و سازنده تبديل شده و انديشه خوداتكايي در اين عرصه كه از بزرگترين آرزوها و آرمانهاي نخستين روزهاي انقلاب بود و در قانون اساسي به شكل ميثاقي اساسي نقش بسته است، به بغض فرومانده و فروخورده‌اي تبديل شده كه انتظارات اميد و روشنايي از آن متصور نبود.

سلامت اجتماعي و نقش آن در استحكامات انساني كه بزرگترين رهيافت انقلاب در دكترين‌هاي دفاعي و نظامي بود، بي‌آنكه مورد توجه واقع گردد به شدت به چالش كشيده شده و بحران سوء تغذيه، انحطاط جسمي و بهداشتي نسل فردا (كودكان و نوجوانان) مورد بي توجهي مفرط واقع شده و اميد تحول و حركت بدان سان كه منجر به بهبودي چشمگير گردد، زايل شده بود.

بدين لحاظ، هنگامي كه طرح جامع بهينه‌سازي گندم، آرد و نان توسط گروهي نيك‌انديش طرح شده و شروع به فعاليت كرد، چند اتفاق بزرگ افتاد كه مي‌توانست و مي‌تواند به عنوان الگويي در طرحهاي بزرگ تمامي پهنة كشورهاي توسعه نيافته الگو واقع شود، بزرگترين حوادث در طي اين فرآيند كه وقوع يافت عبارتند از:

          نخست: ايجاد اميد و حركت با حضور نيك مرداني كه توفيقات خاصي را تجربه كرده بودند. 

          دوم: چالش‌آفريني فكري و انديشگي در اين عرصه.

سوم: جريان‌سازي فكري- عملي بگونه اي كه در فاصلة كوتاهي نهضت گونه اي در اين راستا شكل گرفت و سازمانها و افراد بسياري را درگير كرد.

چهارم: شكل گيري گروهي غيروابسته، مستقل و مردمي كه محور تعامل و روابط آن نخبگان و سرآمدان جامعه در همگرايي با بدنة علمي و دانش و ارتباط تنگاتنگ با صاحبان فرآيند و مردمي بود كه هيچگاه نگاه و نگرش آنان مورد توجه واقع نمي‌شد.

پنجم: ايجاد جرياني بسيجي گونه با فروريزي تمامي طرحها و برنامه هاي مدون قالبي كه توفيق عمده را همين نگرش چريكي و بي‌نظمي در عين نظم شكل داد.

با اين همه، اين بخش از حوادث، بخشي كوچك از مجموعه‌اي بزرگ بود، چرا كه يكي از روشهايي كه در اين طرح با اصرار و تأكيد رهبر معنوي آن صورت گرفت، اجرايي شدن طرح BOT بود، طرحي كه همة كارشناسان توسعه به توفيق آن در كشورهاي جهان سوم پس از چند دهه آزمايش و اجرا اعتقاد ويژه دارند.

روش ديگر نگرش اندام‌واره‌اي (ارگانيك) بود كه برآيند آن توجه و دقت در شرايط و عوامل محيطي و بهره‌گيري از «خرد جمعي» در اين مكانيزم بود، با اين حال نگاه ويژة طرح در نگرش اندام واره‌اي به كل فرآيند، توأم با جريان‌سازي براي انديشه و ايجاد انگيزش براي تحول و تغيير Need For Achimat منجر به آن گرديد، كه طرح پس از اندك زماني اهداف بزرگي را با توان و قدرت ديگران محقق سازد، از جمله خودكفايي در توليد گندم پس از          43 سال و . . . ، ليكن آنچه اين تعادل براي تغيير را با وقفه مواجه ساخت، فقدان وحدت در فرماندهي و مديريت و عدم توجه به زيرساختهاي اقتصادي مكمل و سازنده‌اي بود كه بحرانها را تشديد كرده و تسري داد.

به هر روي به لحاظ اهميت و اعتباري كه تداوم اين طرح در تعاملات          اجتماعي- اقتصادي كشور داشته و نظر به وضعيت خاص مناسبات سياسي و اقتصادي ملي و اهميت شاياني كه استحكامات انساني در موازنة قواي منطقه اي دارد و عطف توجه به آن كه ضروري است به سرعت سرمايه هاي ناكارآمد بهينه سازي شده و در چرخة امنيت پايدار ملي صرف توليد جمعي گردد فرض است كه اين طرح عظيم بايد سامان يافته و به فرجام رسد، لذا اين طرح با در نظر گرفتن اصول ذيل، پيشنهادي است براي تداوم طرحي كه مي تواند جرياني عظيم در انديشه هاي مولد و پوياي ملي ايجاد كند، اصولي كه وجوب اجرا و تداوم طرح را الزامي مي نمايد به شرح ذيل است:

 

- اصل گسترش اميد و روشنايي:

{عدم انجام طرح و تداوم آن تا مقصد، نظرية دشمنان را كه در جمهوري اسلامي ايران نمي توان كاري دست و سامان يافته در راستاي منافع ملي انجام داد را دگرگون و متزلزل     مي سازد.}

 

- اصل الزام به توسعة نيروي انساني

{يكي از بزرگترين بحران هاي فراروي كشور عدم پيوستگي نسلي مديريت جوان و قديمي و بحران نيروي مديريتي در آينده است...}

 

- اصل وجوب اعتلاي امنيت پايدار ملي

{امنيت غذايي، امنيت بهداشتي، امنيت سلامت اجتماعي در راستاي دكترين انساني}

- اصل وجوب بهره گيري از خردجمعي و افزايش آگاهي هاي اجتماعي

{ملتي هوشيار، خردمند، سازنده و پرتلاش تنها راهي است كه امنيت شيوة زندگي و امنيت جمهوري اسلامي ايران را در برابر دشمنان قوام مي بخشد و پايداري عطا مي نمايد.}

 

- اصل وجوب توسعة پايدار ملي با بسترسازي اعتلاي وضعيت معيشت

{وجود حدود 25 ميليون نفر درگير با توليدات كشاورزي، مهاجرت گسترده به شهرها، فقر رو به تزايد و بحران كار و اشتغال از جمله موانع اصولي توسعه اي است كه بايد جمهوري اسلامي ايران بدان دست يابد.}