نقش دولتها در امنیت غذایی 3

کشور ها برای یک ضرورت کاملا عینی و مشخص – ایجاد خوشبختی و رفاه فراگیر - نسبت به ایجاد و ساخت " سازمانی بزرگ اجتماعی به نام – دولت – " اقدام می کنند . {دولت نهادی اجتماعی است که مهمترین هدف آن تحقق آرزو ها و خواست های جمعی است . }

بدین لحاظ ملت به عنوان سازمانی قدرتمند در داخل کشور برای رسیدن به اهداف خود " دولت " را پدید می آورد . در این تعبیر دمکراتیک ، دولت نماینده تحقق آرمانهای ملتی برای رسیدن به اهدافی خاص است .

هنگامی که از ملت " سازمانی برتر در جامعه ی درون کشوری " سخن به میان می آید و اهدافی که باعث ایجاد آن می شود . مهمترین مسائله ی ابتدایی و در عین حال پایدارکه  تا به امروز برای جامعه ی شهروندی مطرح می باشد عبارت است از :

1-    تامین غذای کافی برای همه ی افراد ملت با توجه به محدودیت های جغرافیایی ، اقلیمی ، حوادث غیر مترقبه و ...

2-    امنیت جمعی – فرایندی است  که در آن باید ملت در امنیت کامل و بدور از تهدید و مصیبت به آینده ای پر فروغ چشم بدوزد . بدیهی است که هر گونه عاملی که مانع دست یابی ، توانمندی ، بحران آفرینی ، تنش زایی...در زندگی شهروندی ملت گردد ، مولفه ای تهدید کننده ی امنیت جمعی است که باید از میان برود – به این ترتیب هر عنصری که موجب تباهی آرامش خیال و آسوده گی رفتار شهروندان گردد به عنوان تهدیدی امنیتی در زندگی جمعی مورد توجه " ملت " در مقوله ی امنیت قرار می گیرد .

بدین لحاظ از ابتدای تاریخ تاکنون دو مسائله ی مهم فرا روی تمامی جوامع انسانی قرار گرفته است :  تامین غذا و محافظت ازبرخوداری غذا - در هر شرایطی و تحت تاثیری هر عاملی- .

اهمیت غذا از زمانی رو به افزایش گذاشت که در طی نبرد های مختلف برای گسترش محدوده ی سرزمینی ( که برای تامین غذا ، افزایش امنیت ، سعادت شهر وندی و ...) صورت می گرفت ، سخن نخست را تسلیحات و سخن پایانی را غذا بیان کرد . اهمیت غذا در معادلات نظامی – توازن منطقه ای و پیشروی جهان به چنان حدی از اعتبار و اهمیت دست یافت که حکمیان و فلاسفه ی بزرگ یونانی – رمی به آن پرداختند . آنچنان كه بقراط  می گئید :" آنکس که از گندم چیزی نمی داند ، شایسته ی حکومت نیست "